Przez blisko dwadzieścia lat dorastałem w niewielkim mieście pod Lublinem — otoczony lasami, polem i ciszą, której wtedy nie doceniałem tak, jak dziś. Studia i pierwsze kroki zawodowe zaprowadziły mnie do Warszawy, która wciągnęła na dobre.

Ale gdzieś głęboko zostało coś z tamtych lat — tęsknota za przestrzenią, czystym powietrzem i jedzeniem, które smakuje jak powinno. Dlatego cenię przyrodę, lasy i wieś. Szukam ich przy każdej okazji — na rowerze, biegając, albo po prostu wyjeżdżając za miasto.

Od ponad dwóch lat jem niskowęglowodanowo — z prostej przyczyny: zdrowie i forma mówią same za siebie. Więcej energii, lepsza regeneracja, wyraźniejsza głowa. To jedna z tych decyzji, których efekty widać szybko i czuć każdego dnia.

Od zawsze łączyłem ciekawość technologii z potrzebą działania. Sport to dla mnie równowaga dla pracy koncepcyjnej — moment, w którym głowa odpoczywa, a ciało mierzy się z własnymi granicami. Triathlon pojawił się jako wyzwanie, które stało się pasją — i nauczył mnie cierpliwości, systematyczności i planowania. Dokładnie tak samo jak dobre projektowanie.

Przede wszystkim jestem mężem i tatą. Moja córeczka ma 5 lat — razem jeździmy na rowerach, biegamy i spędzamy czas aktywnie na powietrzu. Wygląda na to, że triatlonowy gen dał o sobie znać wcześniej, niż się spodziewałem. Rodzina jest tym, dla czego naprawdę warto przekraczać granice.

Mieszkam i żyję w Warszawie. Jeśli chcesz mnie złapać na kawie lub wspólnym treningu — szukaj głównie po prawej stronie Wisły. Praga i okolice to moje naturalne środowisko: trasy biegowe nad rzeką, baseny i szlaki MTB.

Wierzę, że balans między intensywną pracą, sportem a rodziną to nie przypadek — to wynik świadomego projektowania własnego życia.